در حال حاضر، صنعت درک خوبی از مدیریت محیط زیست شهری دارد. جهان و چین تجربه و مدل‌های کافی برای مرجع دارند. سیستم آب شهرهای چین شامل منابع آب، ورودی آب، زهکشی، سیستم‌های مدیریتی، بدنه‌های آب طبیعی و حفاظت از محیط زیست آب شهری است. ایده‌های روشنی نیز وجود دارد. اما در روستاها، وضعیت کاملاً تغییر کرده است. به عنوان مثال، از نظر منابع آب، راه‌های بیشتری برای به دست آوردن آب نسبت به شهرها وجود دارد. مردم می‌توانند مستقیماً از منابع آب اطراف، آب‌های زیرزمینی یا آب شبکه‌های رودخانه‌ای به عنوان منابع آب آشامیدنی استفاده کنند. از نظر زهکشی، مناطق روستایی مانند شهرهایی نیستند که استانداردهای سختگیرانه‌ای برای تصفیه فاضلاب داشته باشند. شبکه گیاهی و لوله‌کشی. بنابراین سیستم محیط آب روستایی ساده به نظر می‌رسد، اما پیچیدگی بی‌پایانی دارد.

کاشت، پرورش و زباله از عوامل مهم آلودگی آب روستایی هستند.

منبع آب آشامیدنی روستا ممکن است توسط زمین‌های کشاورزی، پرورش دام و طیور، زباله یا نفوذ توالت آلوده شود و محیط آب روستایی ممکن است توسط زباله‌های خانگی روستایی، کودها و آفت‌کش‌های حاصل از منابع غیر نقطه‌ای کشاورزی و آنتی‌بیوتیک‌های حاصل از پرورش دام و طیور آلوده شود. بنابراین، مسائل زیست‌محیطی روستایی محدود به مناطق روستایی نیست، بلکه به همه و مدیریت محیط آب حوضه رودخانه نیز مربوط می‌شود.

کافی نیست که فقط آب را در محیط آب روستایی در نظر بگیریم. زباله و بهداشت نیز از عوامل مهمی هستند که بر محیط آب تأثیر می‌گذارند. مدیریت محیط آب روستایی یک پروژه جامع و سیستماتیک است. وقتی در مورد آب صحبت می‌کنیم، هیچ راه فراری وجود ندارد. باید به جامعیت و عملی بودن آن توجه کنیم. به عنوان مثال، فاضلاب و زباله باید همزمان تصفیه شوند؛ پرورش دام و طیور و آلودگی غیر نقطه‌ای کشاورزی باید به طور جامع کنترل شود؛ منابع آب و کیفیت آبرسانی باید به صورت هم افزایی بهبود یابند؛ استانداردها و کنترل باید با شرایط محلی تطبیق داده شوند.

بنابراین، در آینده، ما نه تنها باید بر تصفیه و دفع تمرکز کنیم، بلکه باید بر کنترل آلودگی و بهره‌برداری از منابع نیز تمرکز کنیم. ما باید محیط آب روستایی را از منظر مدیریت جامع، شامل زباله، بهداشت، پرورش دام و طیور، کشاورزی و منابع غیر نقطه‌ای، در نظر بگیریم. صبر کنید، این روش جامع تفکر در مورد مدیریت محیط آب روستایی است. آب، خاک، گاز و زباله‌های جامد باید با هم تصفیه شوند و تخلیه، دفع میانی، تبدیل و منابع مختلف درگیر نیز باید در یک چرخه چند فرآیندی و چند منبعی کنترل شوند. در نهایت، ضروری است که اقدامات متعددی مانند فناوری، مهندسی، سیاست‌گذاری و مدیریت مؤثر باشند.